ช่วงเวลาที่ตกต่ำที่สุด

มีคนหนึ่ง เขาเหมือน ตกนรก ทั้งเป็นจากการตกเป็นเชลย
ในสงครามโลกครั้งที่ 2 กว่า 3 ปีกว่า ที่ค่ายกักเอาช์วิท
ขนมปัง 1 ก้อน กับ น้ำซุป 2 ทัพพี ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บ
ที่ต้องทำงาน ใช้แรงกาย ทุกอย่าง ถ้าไม่อยากตาย

ผู้คนอ่อนแอ เจ็บป่วย ล้มตาย ถูกส่งรมแก๊ส ตายไปร่วม 2 ล้านคน
พ่อเขาตาย ต่อหน้า ภรรยาที่เพิ่งแต่งงาน ท้องอ่อนๆ อดอาหาร ตาย
แม่กับน้องชาย ก็ตายในค่ายกักกัน

เขามีชีวิตรอดกลับมาได้ อย่างเหลือเชื่อ
ทั้งที่เหลือแต่หนังหุ้มกระดูก เหมือนซากศพเดินได้

ชีวิตหลังความตาย ของเขา เขาเขียนหนังสือหลายเล่ม
มีอยู่เล่มหนึ่ง ที่ขายไปมากกว่า 12 ล้านเล่ม ทั่วโลก

ว่าด้วยเรื่อง เราเลือกที่จะมีชีวิตอยู่ เพราะเรา หาความหมายชีวิตเจอ
ส่วนคนที่ฆ่าตัวตาย เพราะรู้สึกว่า ชีวิตเขาไม่มีคุณค่า ไม่มีความหมายแล้ว

อะไร คือความหมาย ของชีวิตเรา
เราอยู่เพื่ออะไร เพื่อใคร

ฝากพวกเราไว้ครับ จากบ้านบนดอย

ขอให้สนุกกับการผจญภัยในชีวิตนะครับ
เวลาที่ผมตกต่ำ ผมอ่านหนังสือแนวนี้
ทำให้ผมรู้สึกมีแรงฮึด

ปัญหาที่เราพบ โอ้ยช่างเล็กน้อยเหลือเกิน
บอกกับตัวเองว่า ถ้าผ่านมันไปได้ เราจะหัวเราะดังๆ

แต่เอ๊ะ หัวเราะก่อนได้ไหม
ดังนั้น เวลาเจอมรสุมรุมเร้า เงินหมุนไม่ทัน
เช็คเด้ง ถูกทวงหนี้อย่างหนัก

ผมจะหัวเราะ ดังๆ เพราะผมรู้ว่า
ถ้าผมไม่ยอมมัน ผมชนะแน่นอน
แล้วค่อยรอ หัวเราะตอนนี้ ไม่สะใจเท่าหัวเราะตอนที่เจอนะครับ
5555

บันทึก ไว้ จากบ้านนอกบ้านบนดอย
7/3/63
ดร.ถนอม ดีสร้อย